#WOT 30: Googelen

0      0

Ik was veertien en probeerde de geheimen van het leven via mijn transistorradio te ontrafelen. Paul Simon had me al geleerd dat een rots geen pijn voelt en een eiland nooit huilt, en daarom spitste ik mijn oren toen ik hem samen met Art Garfunkel mrs. Robinson hoorde bezingen. Where have you gone, Joe DiMaggio, […]

#WOT 29: Dip

0      0

Graag zie ik mijzelf als een evenwichtig mens, zonder duizelingwekkende hoogtes en al te diepe dalen. En het lukt doorgaans aardig om aan dit zelfbeeld te voldoen, vooral als ik in mijn eentje ben. Helaas is er een probaat en regelmatig terugkerend middel om mij uit balans te krijgen: verjaardagsfeestjes. Het maakt niet uit wie […]

#WOT 28: Karma

0      0
skeeze / Pixabay

In mijn hoofd zit een jukebox, ontstaan in jaren waarin ik mijn gevoel niet vertrouwde. Thuis deed niemand dat. De oorlog had geleerd: gevoel is pijn. Rede en logica waren wat de klok sloeg, weggetikt in cijfers: schoolrapporten, rekensommen en bankafschriften. Mijn gevoel verdween onder water. En toch moest mijn yellow submarine af en toe naar […]

Scroll Up