Smullen maar!

13. Zilverschoon

0      7

Wat was uw naam ook al weer? vroeg de receptioniste, en ik antwoordde: Koopmans, u weet wel: van de pannenkoeken. Deze keer bleef de vervolgvraag, of ik echt familie was, uit. Vandaag hoefde ik dat niet te ontkennen, en eraan toe te voegen dat ik wél uit Friesland kwam.

Mijn oudste dochter moet af en toe een hekel aan haar achternaam gehad hebben, want zij hield helemaal niet van pannenkoeken. Van menig kinderfeestje kwam zij hongerig thuis, omdat de jarige in de keuze tussen frites en pannenkoeken voor die laatste lekkernij gekozen had. En welke ouders gaan er nu van uit dat een vriendinnetje dat niet lust?

Het ligt dus voor de hand, dat er regelmatig pannenkoeken op het menu staan, wanneer de kleinkinderen bij opa en oma logeren. Waar voor niet-kokende mannen geldt dat zij nooit te eten krijgen wat hun schoonmoeder niet lustte, zo zijn zij voor hun pannenkoeken afhankelijk van kinderfeestjes. Of van oma.

Wil je even een pak pannenkoekmix halen? En neem ook wat stroop mee. Toegegeven, het was alweer een tijdje geleden dat dit op mijn boodschappenlijstje stond. In de supermarkt ging ik op zoek naar het vak met pannenkoekenmeel, natuurlijk van dat merk met mijn eigen achternaam. Waar ik niet op gerekend had, was dat het assortiment inmiddels behoorlijk uitgebreid was. De marketeers van Koopmans hadden niet stilgezeten en in hun groeistrategie hadden zij flink aan productontwikkeling gedaan. Zelfs pannenkoekenmeel leende zich dus voor talloze kleine aanpassingen, die de verkoop moesten stimuleren.

Dat had Elsje Fiederelsje nooit kunnen denken.

Dacht ik eerst nog een simpele boodschap te doen, moest ik ineens kiezen tussen boekweit, volkoren- en zes granen-meel. En daar hield het niet mee op: naast de biologische variant was er ook een pak waaraan kaneel was toegevoegd. En wat dacht ik van een mix met scharreleieren? Ook poffertjes en American pancakes behoorden tot de mogelijkheid, evenals crêpes.

Ineens was ik in gedachten weer even terug in zomervakantie van 1989. Met onze drie dochtertjes waren wij op vakantie in Bretagne, en na het zoeken van schelpjes tussen de rotsen werd het tijd voor wat lekkers. Een ijsje voor de oudste, een flesje appelsap voor de jongste en voor de middelste dochter een crêpe met chocoladesaus. Met smaak zat de kleine blonde meid haar traktatie op te smikkelen, en toen haar bordje helemaal leeg was, vroeg ze vol verwachting: Hoeveel pannenkoeken krijgen we hier? En deze gierige papa heeft er nog steeds spijt van dat hij zijn kleine meid toen niet eens een tweede gunde.

Terug in de supermarkt waren er nu zelfs schudflacons pannenkoekenmeel, en dan had ik nog niet eens naar het huismerk gekeken. Bijna alles wat Koopmans bood, bood het huismerk ook. Gelukkig viel mijn oog op een pak, waar met kleine letters origineel op stond. Koopmans origineel, daar wilde ik wel mee thuiskomen.

Pal naast de pannenkoekenpret stond de stroop. Dacht ik eerst nog mijn boodschappen simpel af te kunnen ronden door de ouderwetse kartonnen beker met Zeeuwse keukenstroop te kopen, moest ik ineens kiezen uit wel tien stroopvarianten. Er stonden flesjes schenkstroop (classic of karamel), suikerstroop (uit biet of riet), speltstroop, ahornsiroop, kersenstroop en agavestroop. Of zou een stroopstift lekkerder knoeien? En welke dan? Ik kon natuurlijk ook suiker meenemen, maar dat loste mijn keuzeprobleem nauwelijks op. Kristalsuiker? Poedersuiker? Palmsuiker? Classic zou wel het beste matchen met origineel, dacht ik, en dus werd het schenkstroop classic.

Thuis vroeg oma, waarom opa zo lang weggebleven was. Zoveel boodschappen waren het toch ook weer niet?

 

 

Print Friendly, PDF & Email

Post-navigatie:




Gerelateerde blogposts:

7 thoughts on “Smullen maar!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Scroll Up
%d bloggers liken dit: