Spookstad

13. Zilverschoon

     0

U passeert het oudste Deltawerk staat er te lezen op het bord aan de voet van de Algerabrug, bij ons in Krimpen aan den IJssel. Niet dat we er hier trots op zijn, verre van dat zelfs, maar het is wel waar. Vooral dat woordje oudste. De oude brug maakt onderdeel uit van de Stormvloedkering Hollandse IJssel, een stuw die moet voorkomen dat er bij storm en springtij te veel water landinwaarts komt. Of, zoals datzelfde bord het zegt: De Hollandse IJsselkring beschermt een groot deel van de Randstad tegen hoog water. En hoewel zijn functie eigenlijk door de Maeslantkering in de Nieuwe Waterweg bij Hoek van Holland is overgenomen, haast Rijkswaterstaat zich te benadrukken dat onze stuw kleiner en dus handiger is. De Maeslantkering wordt achter de hand gehouden voor het echt grote gevaar.

In 1958 was de N210, de provinciale weg die van Rotterdam naar IJsselstein loopt en hierbij de Algerabrug passeert, een slaperige weg, die het weinige autoverkeer makkelijk aankon. Maar door de vaste oeververbinding steeg het inwonertal van Krimpen in korte tijd van vijfduizend naar achttienduizend. En de bevolking bleef groeien: de teller staat op dit moment op ruim negenentwintigduizend.  Een groot deel van hen is forens, en de brug kan hun mobiliteit al jaren niet meer aan.

Er is al heel wat verbouwd aan en om de bijna bejaarde brug. Eén van de fietspaden is omgebouwd tot een wisselstrook voor auto’s: ’s ochtends Krimpen uit, na 14.00 uur Krimpen in. Dat dit goed werkt, merk je pas als de wisselstrook door een technisch mankement aan de verkeerslichten ’s ochtends niet vrijgegeven wordt. Dan staat het woon-werkverkeer tot achter in Krimpen muurvast. Nieuwe aanvoerwegen aan de overkant hebben de fraaie naam Algeracorridor gekregen. Deze corridor bestaat uit een aantal extra opstelstroken, die uiteindelijk allemaal weer uitmonden in die ene rijstrook op de brug. De suggestie, dat de doorvoer sinds 2015 hiermee duurzaam verbeterd is, wordt door iedere automobilist in de avondspits zuchtend verworpen.

Die avondspits begint vaak al vroeg in de middag, want de brug gaat regelmatig open. Onze vaste oeververbinding maakt namelijk deel uit van de Staande Masten Route, waarin ‘waterbeheerders de bedieningstijden van bruggen en sluizen zoveel mogelijk op elkaar afstemmen om al doende een veilige en vlotte doorgaande route voor zeil- en motorboten, met een masthoogte van meer dan zes meter, te creëren’. De recreatieve watersport heeft natuurlijk ook zo zijn belangen, en het is best leuk om in de file drie van die zeilbootjes langzaam voorbij te zien varen.

Je zou zeggen: het wordt tijd voor een nieuwe oeververbinding, een brug of een tunnel. Helaas is dat sinds 1976 blijkbaar niet meer mogelijk. Een tweede oeververbinding door de groene Krimpenerwaard was het alternatief voor het verdubbelen van de Brienenoordbrug. Met de keuze voor die verdubbeling is het Krimpenerwaardtraject definitief van de baan. Voor iedere andere oplossing is tot 2024 geen geld meer. Dus resten er alleen aanpassingen voor de korte termijn, en in politiek jargon heet dit: optimalisatie van doorstroming van de Algeracorridor via het beter benutten van de bestaande wegen.

Het blijft dit jaar stil op mijn verjaardag, want het in 2009 vervangen wegdek van de brug moet alweer vernieuwd worden. In de week, waarin ik jarig ben, gaat de brug dicht voor al het autoverkeer. Ook de buitenpoli van het ziekenhuis sluit zijn deuren, want het is voor de medewerkers niet te doen om via Gouda, of één van de veerponten bij Krimpen aan de Lek, Bergambacht of Schoonhoven om te rijden. De reistijd kan wel oplopen tot twee uur. Dat geluk hebben de inwoners, die voor hun werk van de auto afhankelijk zijn, niet. Zij moeten gewoon naar hun werk en hebben niets aan een extra pendeldienst, bushalte of fietsenstalling. Deze pechvogels moeten ’s ochtends maar wat vroeger opstaan. Of vakantie nemen.

Krimpen aan den IJssel is die week een spookstad. Midden in de zomervakantie is het hier toch al niet zo druk, en nu zullen er ook maar weinig bussen en taxi’s door de straten rijden. Inwoners van de Krimpenerwaard hebben hier niets te zoeken, want de N210 richting van Rotterdam is een doodlopende weg geworden. Ik ben benieuwd hoe druk het zal zijn op de weekmarkt, en of ik de verantwoordelijke wethouder er tegen zal komen. Mijn verjaardag vier ik in ieder geval in besloten kring; iedereen die op fietsafstand woont, heb ik uitgenodigd. De anderen zijn gewaarschuwd.

Onze politici wisten in de jaren tachtig al, dat Nederland ging vergrijzen, maar vonden de eerstvolgende verkiezingen belangrijker dan het voorkomen van de problemen waar Nederland dertig jaar later mee zit. Projectondernemers bouwden samen met gemeentelijke politici Krimpen vol, terwijl iedereen wist dat het oudste Deltawerk van Nederland in al zijn voegen kraakt. Politiek is keuzes maken, maar ik weet niet welke keuze ik straks in het stemhokje moet maken.

Print Friendly, PDF & Email

Post-navigatie:




Wat je niet wil missen:

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: