#WOT 29: Horoscoop

13. Zilverschoon

0      0

Het decennium van verwarring begon op mijn vijftigste verjaardag, die ik op een Franse camping vierde en waarbij mijn cadeau van de kosmos een gevoel van dreiging was. Er vestigde zich een donderwolk boven mij , die niet wilde wijken. Ik voelde dat het binnenkort op een afschuwelijke wijze mis zou gaan, maar had geen idee vanuit welke hoek deze dreiging kwam. Zorgvuldiger dan anders pakte ik de auto aan het einde van de vakantie in, liet bij de benzinepomp de bandenspanning nog eens controleren en nam me voor de dertienhonderd kilometer naar huis niet in één dag te rijden.

Twee maanden later stond ik voor de tweede maal op dezelfde begraafplaats, waar we mijn moeder naar haar laatste rustplaats brachten, nog geen twee meter verwijderd van het graf van mijn zus. Was dit mijn voorgevoel geweest, had ik signalen opgevangen die de stilgehouden ziekte van mijn zus mij toch duidelijk gemaakt hadden? Was de onverwachte leestip van mijn moeder, het boek waarin een groep van zes middelbare scholieren in 1945 in de deprimerende sfeer van de wederopbouw niet weten hoe in vrede te leven, een aanwijzing dat zij terugblikte en bezig was het leven vaarwel te zeggen?

Afscheid moeten nemen van mijn moeder en mijn zus viel me zwaar, vooral omdat de hoop dat wij op een dag elkaar als volwassenen zouden leren kennen, los van onze rollen als moeder en kind, als broer en zus, de bodem in was geslagen. Nee, normaal zou het nooit worden in ons gezin en ik had er gelukkig nog geen idee van dat het allemaal nog gekker zou worden. Was het dit afscheid, dat het onvermogen elkaar te bereiken definitief bevestigde, of was ik opgebrand door het jarenlang moeizaam overeind houden van een kaartenhuis, van een evenwicht dat nu onherroepelijk verstoord was? Of was het gewoon een midlifecrisis, was ik een vijftiger die treurde over alles wat het leven hem niet gebracht had en ook niet meer ging brengen?

If you don’t know where you are going, any road will get you there zong George Harrison en ik was druk bezig zijn gelijk te bewijzen. In mijn verwarring werd ik ontvankelijk voor invloeden en inzichten, die ik hiervoor welwillend terzijde had geschoven en meer gezien had als spielerei, die mij even deed ontsnappen aan de rationele werkelijkheid van iedere dag. De hippie, die ik nooit geworden was, stond ineens weer voor mijn deur en ik liet hem binnen. De vraag wat de toekomst brengen zou, beantwoordde hij met een hexagram van de I Tjing of met een spirituele dagkaart, die op internet makkelijk te vinden waren. Hij kocht een meditatiegids voor me, stak wierook aan en samen luisterden we naar sitarmuziek van Ravi Shankar.


Horoscoop ~ 1) Astrologische berekening 2) Astrologische voorstelling van het hemelgewelf 3) Lotsvoorspelling 4) Lotvoorspeller 5) Rubriek in tijdschriften 6) Sterrenstand 7) Toekomstvoorspelling 8) Voorspelling 9) Voorspelling (astr.)


Hij trok ook mijn horoscoop en misschien had ik dit niet moeten laten doen. Want ik had het gevoel hiermee over een grens van vrijblijvendheid heengestapt te zijn, omdat de conclusies van deze horoscoop strikt persoonlijk waren en ik een weg opging die ik niet wilde bewandelen. Zou ik er anders over gedacht hebben als mijn horoscoop louter positieve elementen bevat had? Wellicht, maar ik besloot de zon in het vierde huis en de maan in steenbok terug te geven aan het universum en keerde aarzelend terug op mijn schreden. Ik was toch ook niet van plan om in aardstralen te gaan geloven, tarotkaarten te gaan leggen of om een BioStabil te kopen?

Mijn jaren van verwarring werden afgesloten met het overlijden van mijn vader. Het ouderlijk huis, waar ik nooit echt gewoond had, werd verkocht en ik raakte los van alle verwachtingen en opdrachten die ermee samenhingen. Tien jaar lang had ik de tijd gekregen om afscheid te nemen van de jongste zoon en het kleine broertje en ik was nu sterk genoeg om het leven te nemen zoals het kwam. Mijn zestigste verjaardag was een feest zonder schaduw, een dag waarop ik alleen maar een jaartje ouder werd en dat wilde weten ook.

Dat is deze week alweer vijf jaar geleden en ik ben nog steeds blij dat ik toen geleerd heb dat het niet aan mij is om de toekomst te kennen. Daarom ook weet ik zeker dat de dagen die achter me liggen onvoltooid verleden tijd zullen blijven, dat ze in mijn geheugen zijn opgeslagen om mij te helpen dankbaar te zijn voor de mooie momenten die er in mijn leven geweest zijn, en nog zullen komen.

 

WOT betekent Write on Thursday. Iedere donderdag verschijnt er een woord waarover je iets kunt schrijven, vloggen of ploggen. Laat bij Martha een link achter naar je eigen blog.

Print Friendly, PDF & Email

Post-navigatie:




Gerelateerde blogposts:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Scroll Up
%d bloggers liken dit: