#WOT 3: Blauw

05. Dresselhuysstraat

     0

Mijn vader luisterde naar de radioversie Wie Weet Waar Willem Wever Woont?, mijn kinderen keken naar het televisieprogramma met de verkorte naam Willem Wever. Ik keek en luisterde mee, want als ik de vraag gehoord had, wilde ik meestal ook het antwoord weten. Waarom noemen we rodekool eigenlijk rode kool, terwijl hij paars is? Waarom is er geen kattenvoer in de smaak muis? Ik heb zelfs op woensdagmiddag op het volgelopen plein van het winkelcentrum gestaan, omdat onze plaatselijke bakker Willem Wever liet zien hoe hij plaatjes op een taart tekende en als toetje een taart van vijf bij vijf meter ging bakken. Het eindresultaat werd in hapklare brokken onder de kinderen van Krimpen aan den IJssel verdeeld, en mijn jongste dochter wilde ook graag een stuk van die gratis taart.

Al jaren wil ik weten of de kleur blauw op de vlag van de schepen van de V.O.C. dezelfde kleur is als het huidige kobaltblauw, RAL-code 5013. Abraham Storck kon in de tweede helft van de zeventiende eeuw nog niet terugvallen op een Pantone-kleurcodering voor het schilderen van het  rood-wit-blauwe dundoek aan de mast van het VOC-fregat Peter Paul, zojuist teruggekeerd van een reis naar Indië. Hoe wist de schilder hoeveel tot poeder fijngemalen glas hij moest mengen met loodwit om de juiste blauwe tint te krijgen? Gebruikte hij gom als bindmiddel, of liever lijnzaadolie? Hoe kwam hij aan de juiste blauwe kleur?

Dat ik de vraag nooit aan mijnheer Wever gesteld heb, heeft alles te maken met mijn liefde voor het geheim. Vaak is niet-weten spannender dan weten, in dit geval koel-wetenschappelijke kleurenkennis, gebaseerd op chemische formules en natuurkundige wetten. Een cadeau, dat nog niet uitgepakt is kan nog van alles bevatten; een uitgepakt cadeau is wat het is.

Van geheim naar mysterie is maar een kleine stap. In de bijbel komt de kleur blauw niet voor, maar sinds 1570 wordt aan Maria de kleur lichtblauw toegekend, als symbool voor trouw en standvastigheid. De rode mantel van Maria verkleurde in het begin van de Middeleeuwen naar kostbaar donkerblauw, voor welke kleurstof lapis lazuli uit Afghanistan fijngemalen moest worden. Een paar eeuwen later was de mantel gekrompen tot een hoofddoek, het donkerblauw vervaagd tot lichtblauw, de kleur van de hemel. Zelf zou ik aan RAL-code 5015 nog een ietsepietsie crèmekleurig wit toevoegen om het perfecte Mariablauw te krijgen, of mijn toevlucht nemen tot Pantone PMS 2975. Maar ik denk niet dat de katholieke geestelijken, die Maria kleur gaven, als vergaderstuk een kleurwaaier met nummers voor zich hadden liggen. Zij keken in de maand mei naar de lucht en wisten: dit is de juiste kleur.


Blauw 1) Beschonken 2) Dronken 3) Hemelsblauw 4) Hoofdkleur 5) Indigo 6) Kleur 7) Kleur op waterkraan voor koud water 8) Kleur van de regenboog 9) Plaats in Groningen


Het moge duidelijk zijn: ik houd van blauw. Op mijn geboortekaartje zat al een lief klein lichtblauw strikje, maar dat kan niet de verklaring zijn. Want ik denk dat heel veel jongetjes zo’n geboortekaartje hadden, net zoals hun zusjes een strikje in het roze hadden. Maar waar ik nog maar weinig dames van mijn leeftijd in het babyroze zie lopen, is de toon van mijn kledingkast nog steeds blauw. Sterker nog, de wanden van de woonkamer zijn blauw geschilderd, de bank is donkerblauw en het Makkummer aardewerk in de vitrinekast is blauw. Ook de twee vloerkleden zijn blauw, donkerblauw zelfs, maar dat kan ik niemand aanraden. Je ziet er ieder kruimeltje op. Het maakt eigenlijk niet veel uit welk product ik koop, wanneer ik kan kiezen uit een aantal kleuren vraag ik steevast: Heeft u deze ook in het blauw?

Misschien ligt aan mijn kleurenfetisj een doodgewone broederstrijd ten grondslag. Immers, ik dacht dat blauw aan mij voorbehouden was, want ik kreeg vaak op hetzelfde moment nieuwe kleren als mijn één jaar oudere broer. Hij kreeg de bruine variant, ik de blauwe en het was prima zo. Totdat wij op een dag allebei een nieuwe fiets kregen, hetzelfde merk, dezelfde grootte en dezelfde prijs. Omdat hij ouder was, mocht hij het eerst kiezen en fietste er met het blauwe exemplaar vandoor. Mij restte de rode fiets, ook heel mooi, maar toch niet blauw. Tot overmaat van ramp plakte de fietsenhandelaar ook nog een sticker met zijn naam achterop het spatbord, terwijl het toch echt mijn fiets was. Maar dit was nog niet alles.

In de winter van 1965 raakten lange sjaals in de mode, dubbelgevouwen om je nek en het uiteinde door de lus, zodat er een lange sliert naar beneden hing, lang genoeg om tussen je spaken of trappers te komen. De sjaal was verkrijgbaar in twee kleurstellingen: blauw-wit en rood-zwart. Sinterklaas besloot dat jaar de blauwwitte variant aan mijn broer te geven en gaf mij de roodzwarte. Twee winters lang heb ik moeten toezien hoe mijn broer de sjaal droeg, die ik eigenlijk wilde hebben en die mij natuurlijk ook veel beter gestaan zou hebben. Winters op de middelbare school duren erg lang.

Gek eigenlijk, dat mijn vrouw geen blauwe ogen heeft.

 

#WOT: betekent Write on Thursday. Iedere donderdag verschijnt er een woord waarover je iets kunt schrijven, vloggen of ploggen. Laat een link achter naar je eigen blog onder het woord van die week zodat iedereen mee kan lezen.

De #WOT is bedacht door Karin Ramaker. Daarna is het overgenomen door Irene van Putten, vervolgens door Hendrik-Jan de Wit en nu dus door Martha Pelkman.

Print Friendly, PDF & Email

Post-navigatie:




Wat je niet wil missen:

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: