#WOT 3: Integer

Hoeveel keer had ik al op dat perron in Dordrecht gestaan, wachtend op de sneltrein van tien voor half negen naar Rotterdam? Als ieder schooljaar veertig lesweken had en iedere lesweek zes dagen, was het sommetje snel gemaakt: minstens tweehonderdveertig keer per jaar. En als ik in de tweede klas niet was blijven zitten zou dit meteen de slotconclusie geweest zijn, maar helaas. Dit zevende jaar was ik eindexamenkandidaat en het refrein van de eerste schoolweek waren de woorden straks bij het examen geweest.

Had ik vertrouwen in een goede afloop? Dat hing een beetje af van welke kant ik het benaderde. Objectief gezien behoorde ik niet tot de slechtste helft van de klas en een slagingspercentage van minder dan vijftig procent kwam nooit voor, dus statistisch gezien zat ik goed. Maar er waren helaas momenten waarop ik geen vertrouwen had in die zelfverzonnen statistiek, wanneer er bijvoorbeeld een proefvertaling Latijn of Grieks de mist in was gegaan of ik bij een toets algebra weer vergeten was of de x-as nu verticaal of horizontaal liep.

Mijn motivatie om te slagen was groot, en alles wat ik uit mijn hoofd kon leren stampte ik erin. Eindeloze rijen met woorden en uitdrukkingen in Frans, Duits en Engels, Griekse en Latijnse verbuigingen en vervoegingen, wiskundige formules en jaartallen als kapstok voor de geschiedenis vanaf 1870. Op aanraden van mijn leraar Nederlands las ik thuis op mijn zolderkamer onbegrijpelijke boeken van Vlaamse auteurs en achterhaalde romans van Nederlandse Tachtigers.

Dit alles was onderdeel van mijn ontsnappingsplan, want ik wilde het huis uit. Weg uit de deprimerende eenzaamheid en de afgedwongen solidariteit met het lot van mijn ouders, die waarschijnlijk twee kinderen hadden die over een paar jaar niet meer de trappen naar onze bovenwoning konden oplopen.

Even had ik dat najaar nog overwogen om van huis weg te lopen, maar ik had geen idee waar naartoe. Met mijn beste schoolvriend had ik de catacomben en de zolders van het schoolgebouw verkend en ontdekt dat hier prima slaapplaatsen waren, maar hoe kwam ik dan aan eten? Mijn vriend wilde elke dag wel wat extra boterhammen van thuis meenemen, maar dan bleven nog zondagen en vakantiedagen over. Nee, weglopen was een optie die niet samenging met het halen van mijn diploma, bovendien zou ik nu al bijna vijftienhonderd keer voor niets op dat perron gestaan hebben. Maar als ik slaagde kon ik gaan studeren en Groningen leek me ver genoeg van huis.


Integer ~ 1) Betrouwbaar 2) Braaf 3) Edel 4) Eerlijk 5) Eerlijk en betrouwbaar 6) Fair 7) Geheel getal (informatica) 8) Hoog aanzien 9) Hoogstaand 10) Ingetogen 11) Niet om te kopen 12) Niet omkoopbaar 13) Nobel 14) Onbesproken 15) Ongerept 16) Onkreukbaar 17) Onomkoopbaar 18) Onschendbaar 19) Rechtop 20) Rechtschapen 21) Waarachtig 22) Zwak


Zouden mijn leraren elkaar in de koffiepauze verteld hebben dat ik van school gestuurd was? Hadden mijn klasgenoten hun de ware toedracht verteld? Toen ik mij een paar dagen later meldde bij de rector, een Franciscaner pater, om te laten zien dat de kapper voldaan had aan een belangrijke voorwaarde om terug te mogen komen door mijn lange haar tien centimeter korter te knippen, toen ik daarop mijn excuses maakte aan de opvliegende leraar godsdienst, een andere pater, en beloofde zijn vloeken niet meer in mijn schrift te noteren, toen merkte ik dat er bij sommige leraren iets veranderd was. Zoveel oprechte belangstelling had ik nog niet vaak gekregen en in de resterende weken voor het examen werd ik vergezeld door hun warme adviezen en goede tips.

Mijn lerares Latijn ging hierin nog het verst. Ze raadde mij aan bepaalde passages uit Tacitus nog eens goed door te nemen en toen ik in de gymzaal onder het basketbalnetje de eerste zinnen uit de eindexamenopgave ontcijferd had, wist ik waar de vertaling over ging. Het voorafgaande gedeelte had ik een week geleden thuis vertaald en op school met haar doorgenomen, waardoor ik onmiddellijk wist welke kant ik op moest gaan. Hierbij liet ze het niet, want ze raadde mij aan bij het mondelinge examen niet mijn laarzen aan te trekken. Verrast over dit kledingadvies keek ik haar vragend aan, maar ze keek stoïcijns de andere kant op en liep weg.

Voor dit mondelinge examen zat ik in het biologielokaal, omringd door opgezette vogels en viezigheid op sterk water, een fragment uit Ab urbe condita van Livius voor te bereiden. Het examen werd afgenomen in de welbekende kamer van de rector, maar achter zijn bureau zat nu een gecommitteerde, een gepensioneerde docent klassieke talen in driedelig kostuum. Tegenover mij zat mijn lerares, die me uitnodigde de tekst zin voor zin voor te lezen en te vertalen. De eerste zinnen waren niet al te moeilijk, maar toen ik verderop een grote fout dreigde te maken, kreeg ik een kleine schop tegen mijn scheenbeen. Ik haastte me te zeggen dat ik me waarschijnlijk vergiste, waarop mijn lerares mij door enkele gerichte vragen in de goede richting leidde en ik na afloop met een goed gevoel het zweetkamertje verliet.

Dat examen heb ik gehaald en mijn ontsnapping was een feit, hoewel Groningen toch nog Utrecht werd. Op mijn cijferlijst prijkte bij het vak Latijn tweemaal een zeven, daar waar mijn rapportcijfers zelden hoger geweest waren dan een zes. Sindsdien vraag ik mij af of ik deze cijfers nu te danken heb aan mijn minst, of juist meest integere docent.

 

WOT: betekent Write on Thursday. Iedere donderdag verschijnt er een woord waarover je iets kunt schrijven, vloggen of ploggen. Laat bij Martha een link achter naar je eigen blog.

Print Friendly, PDF & Email
« »

© 2019 Stephan Koopmans' Blog. Thema door Anders Norén.